Brawo, Panie Prezydencie! Dziękuję Karolowi Nawrockiemu za weto dla cenzury i zdecydowaną obronę wolnego internetu. W pełni popieram sprzeciw wobec rozwiązań, które według przedstawionego przez niego uzasadnienia dawały administracji zbyt daleko idące możliwości blokowania treści. Wolność publikowania i krytykowania rządzących należy do obywateli.
Internet jest przestrzenią publicznej kontroli
W internecie codziennie ścierają się opinie, pojawiają się pytania do polityków i publikowane są materiały, które uruchamiają społeczną dyskusję. Dla niezależnych redakcji i twórców to podstawowy sposób docierania do odbiorców. Uważam, że każde nowe uprawnienie państwa do ingerowania w tę przestrzeń wymaga szczególnej kontroli. Prawo do krytyki rządu musi działać także wtedy, gdy ta krytyka jest ostra, niewygodna i politycznie skuteczna.
Dlatego argumenty przedstawione przez Prezydenta są tak istotne. Karol Nawrocki mówi o mechanizmach pozwalających organom administracji podejmować decyzje o blokowaniu określonych treści. Wskazuje, że późniejsza kontrola sądowa nie zawsze zdoła naprawić skutki takiego działania. Podzielam tę ocenę. Materiał dotyczący ważnego wydarzenia ma znaczenie właśnie wtedy, gdy toczy się publiczna debata. Odbudowanie zasięgu i dotarcie z wyjaśnieniem do wszystkich odbiorców może być później bardzo trudne.
Ryzyko blokady całych serwisów
Najbardziej niepokojący element prezydenckiego uzasadnienia dotyczy możliwości objęcia blokadą całej domeny z powodu pojedynczego nielegalnego komentarza. Według Karola Nawrockiego oznaczałoby to nieproporcjonalną ingerencję w prawa obywateli. Zagrożenie obejmowałoby wówczas całą działalność informacyjną, publicystyczną czy edukacyjną prowadzoną pod danym adresem.
Z perspektywy wolnej debaty to sprawa zasadnicza. Odpowiedzialność za konkretną bezprawną publikację musi być precyzyjnie ustalana. Wyłączenie całej redakcji z obiegu informacji uderzałoby także w jej pozostałych autorów i czytelników. Prezydent ostrzegł ponadto, że możliwość zablokowania serwisu lub platformy mogłaby stać się narzędziem politycznego nacisku na sposób moderowania treści. Właśnie takim zagrożeniom należy przeciwdziałać na etapie tworzenia prawa.
DSA nie usprawiedliwia dowolnych kompetencji urzędnika
Warto dokładnie przyjrzeć się temu, co Prezydent powiedział o wcześniejszych pracach nad przepisami. Po pierwszym wecie rozdzielono rozwiązania instytucjonalne dotyczące stosowania DSA od procedury blokowania treści. Karol Nawrocki poinformował, że podpisał ustawę wskazującą Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej jako koordynatora do spraw usług cyfrowych. Ramy instytucjonalne uzyskały więc jego akceptację.
Sprzeciw wobec kolejnej ustawy wiąże z ponownym rozszerzeniem kompetencji administracji na końcowym etapie prac w Senacie. Prezydent podkreśla, że ocena tego, czy doszło do przestępstwa, należy do wymiaru sprawiedliwości. Dla mnie wniosek jest oczywisty: odwołanie się do europejskich regulacji nie zwalnia ustawodawcy z obowiązku ochrony wolności słowa i zapewnienia skutecznych gwarancji przeciwko nadużyciom.
Artykuł 54 Konstytucji, przywołany w wystąpieniu, chroni możliwość wyrażania poglądów oraz pozyskiwania i rozpowszechniania informacji. Te gwarancje obejmują także autorów i czytelników internetowych mediów. Władza musi je respektować przy projektowaniu każdej procedury ingerencji w publikowane materiały.
Państwo ma chronić ludzi i ich wolność
Prezydent jednoznacznie przypomniał o obowiązku walki z wykorzystywaniem dzieci, przemocą, groźbami i działalnością przestępczą w internecie. Zwrócił również uwagę na już istniejące przepisy karne oraz unijne rozwiązania dotyczące szybkiego usuwania treści terrorystycznych. Nie zgadzam się na wykorzystywanie bezpieczeństwa do zamykania dyskusji o granicach władzy. Skuteczne ściganie przestępców i ochrona swobody debaty to obowiązki tego samego państwa.
Karol Nawrocki ujął tę zasadę bardzo celnie: „silne państwo potrafi powstrzymać przestępcę”, a „państwo praworządne potrafi również powstrzymać samo siebie”. To słowa, które powinny towarzyszyć pracom nad każdym rozwiązaniem pozwalającym ograniczać dostęp do informacji.
Każdy czytelnik i każdy autor powinien wiedzieć, kto, na jakiej podstawie i z jakimi możliwościami odwołania może ograniczyć dostęp do publikacji. Bez takich gwarancji wolność pozostaje zależna od uznania urzędnika. Dlatego tak zdecydowanie popieram prezydencki sprzeciw.
Gratuluję Prezydentowi zdecydowanej postawy. Wolny internet potrzebuje realnych gwarancji, a obywatele mają prawo mówić władzy rzeczy, których władza nie chce słuchać. Weto dla cenzury zasługuje na pełne poparcie.
Źródło wystąpienia: Kancelaria Prezydenta RP, 13 listopada 2026 r.