Film „Close Distance Focus” opowiada zainspirowaną prawdziwymi wydarzeniami historię Polki, przed wojną śpiewaczki, a teraz, kilka dni po zakończeniu wojny, byłej więźniarki obozu koncentracyjnego. Spotyka ona brytyjskiego żołnierza. Zmaltretowana i okaleczona (w obozie ucięto jej język), nie może opowiedzieć mu swojej historii. Jedynym sposobem komunikacji między nimi jest aparat fotograficzny żołnierza.
Kiedy streszczałam fabułę filmu znajomym z Wielkiej Brytanii i USA, ludzie ci wyrażali głębokie zdumienie słysząc o polskich ofiarach obozów koncentracyjnych. Jednocześnie wszyscy zachęcali mnie do nakręcenia tego filmu, choćby w celach edukacyjnych. Ja również uważam, że gdyby nie-Polacy byli świadomi ogromu cierpień jakiego doznaliśmy podczas Drugiej Wojny, niesławna fraza „polski obóz śmierci” zniknęłaby z zachodnich gazet i telewizji.
Scenariusz jest anglojęzyczny, a film zostanie rozesłany na międzynarodowe festiwale. Planuję, aby był piękny wizualnie i muzycznie, co na pewno podniesie jego wartość artystyczną i zwiększy szanse na zdobycie nagród. To z kolei sprawi, że film dotrze do większej widowni za granicą.
Jednocześnie chcę, aby ta historia była uniwersalna, akcentująca kontynuowane używanie gwałtu jako jednej z taktyk wojennych.
KIM JEST AUTORKA?
Amata-Jo Papaj – Producent/Reżyser
Z wykształcenia jest muzykiem, a obecnie studiuje Astronomię na UCL-u oraz Produkcję i Reżyserię w szkole filmowej Raindance, pod kierunkiem Elliota Grove, twórcy Raindance Film Festival i The British Independent Film Awards. Swoją przygodę z filmem pod skrzydłami Elliota zaczynało wielu cenionych obecnie filmowców, m. in. Chris Nolan („Incepcja”, „Batman”, „Interstellar”).
Jednym z głównych punktów jej pracy magisterskiej, oraz marzeń i planów jako filmowca, jest zapoznawanie anglojęzycznej publiczności z bogatym dziedzictwem polskiej historii, kultury i legendy.
„W 2011 roku uczestniczyłam w konferencji dotyczącej nagminnie pojawiającej się frazy „polski obóz koncentracyjny” w zachodnich mediach. Poznałam wtedy Jana Davida Niechwiadowicza i dołączyłam do założonej przez niego grupy Polish Media Issues. Nie było dnia, żeby to sformułowanie nie pojawiło się w zagranicznym artykule, a ilość interwencji okazała się przytłaczająca.
Kiedy zaczęłam wspominać o filmie w środowisku filmowym, wiele osób doradzało mi składanie wniosków o dotacje z różnych źródeł. Ja jednak uważam, że projekt ogromnie zyska na wartości, jeśli będzie współtworzony przez Polaków. Jego celem jest w końcu edukowanie naszych przyjaciół za granicą o tragedii i krzywdzie jakiej naród polski doświadczył podczas Wojny. Zaangażowanie moich Rodaków w powstanie filmu „Close Distance Focus” jest dla mnie bardzo ważne. Za kredyt zaufania odwdzięczę się pięknym obrazem, który w nie agresywny, a wzruszający i poetycki sposób przekaże zagranicznej widowni prawdę o polskich ofiarach Drugiej Wojny Światowej i pozwoli im zrozumieć, dlaczego zwrot „polski obóz śmierci” jest niesprawiedliwy i tak dla nas bolesny.”
https://www.youtube.com/watch?v=IVHWczMfJg8&feature=youtu.be
Twórcom filmu zależy na zaangażowaniu publiczności, szczególnie polskiej, w pomoc przy realizacji filmu. Jeżeli wystarczająca liczba osób podaruje projektowi 5 złotych, cel kampanii zostanie osiągnięty, a film będzie miał szansę powstać i trafić na małe i duże ekrany.
Reprezentując firmę, można również objąć projekt mecenatem.
Link do kampanii: Wspieram.to/CDF
„Wielkim wsparciem będzie każde udostępnienie kampanii w mediach społecznościowych i blogach, oraz polubienie profilu Close Distance Focus na Fejsbuku (chcemy wywrzeć wrażenie na zagranicznych inwestorach, gdy w czerwcu wystartujemy z kampanią promocyjną na Wyspach). Dziekujemy!”
https://www.facebook.com/CDFShortFilm/
Muzyka do filmu:
https://www.youtube.com/watch?time_continue=1&v=DgafvVg0qfA
