Wiceminister sprawiedliwości Arkadiusz Myrcha w czasie wyborów prezydenckich w sposób jawny i publiczny złamał ciszę wyborczą. Widzieli to wszyscy – dziennikarze, wyborcy, użytkownicy mediów społecznościowych. Sprawę opisywały media z lewej i prawej strony sceny politycznej. Mimo oczywistego naruszenia prawa, Myrcha nie poniósł żadnych konsekwencji – ani politycznych, ani prawnych.
Gdyby podobny czyn popełnił zwykły obywatel, można być pewnym, że natychmiast zostałby wezwany na przesłuchanie, musiałby złożyć wyjaśnienia przed policją lub prokuraturą, a w konsekwencji najpewniej zostałby ukarany grzywną. W przypadku Arkadiusza Myrchy sprawę zamieciono pod dywan – co więcej, nadal pełni funkcję wiceministra w rządzie Donalda Tuska. Tak właśnie wygląda „równość wobec prawa” według obecnej władzy.
To nie jest drobna sprawa. Cisza wyborcza jest instytucją mającą chronić uczciwość procesu demokratycznego – ma zapewnić ciszę refleksji, umożliwić obywatelom podjęcie świadomej decyzji, wolnej od nacisku. Jeśli członek rządu, w dodatku stojący na czele resortu odpowiedzialnego za egzekwowanie prawa, tę zasadę otwarcie łamie – to mamy do czynienia nie tylko z hipokryzją, ale z jawnym sabotażem zasad państwa prawa.
Prawo powinno być równe dla wszystkich. Nie może być tak, że władza chroni swoich, a ściga tylko obywateli. Złamanie ciszy wyborczej przez osobę publiczną powinno być traktowane z jeszcze większą surowością – bo jej działania mają wpływ na opinię publiczną, na atmosferę wyborczą, na cały demokratyczny proces.
Tymczasem Donald Tusk i jego środowisko polityczne milczą. Nikt nie odciął się od zachowania Myrchy. Nikt nie przeprosił obywateli. Nikt nie zapowiedział wyciągnięcia konsekwencji. Ba, wydaje się, że w obozie rządzącym uznano, że „temat się rozejdzie”. To kolejny przejaw pogardy dla obywateli i jawnej bezkarności tych, którzy powinni być wzorem przestrzegania prawa.
Trzeba powiedzieć to jasno: Arkadiusz Myrcha złamał ciszę wyborczą i dalej pełni funkcję wiceministra sprawiedliwości. To hańba.
I jeszcze jedno – jeśli ktoś po tym wszystkim śmie pouczać Polaków o „praworządności” i „europejskich standardach”, to musi mieć ogromne poczucie bezkarności. Ale my, obywatele, mamy też pamięć. I prędzej czy później rozliczymy tych, którzy uważają się za nietykalnych.
