– Uratowała 2,5 tys. dzieci, ryzykując swoim życiem co najmniej 2,5 tys. razy, takie postawy i takie postacie warto przypominać – przekonywał Marek Michalak, z którego inicjatywy ustanowiono 2018 Rokiem Ireny Sendlerowej. Rzecznik Praw Dziecka w styczniu br. przedstawił Marszałkowi Sejmu RP wniosek wraz z projektem uchwały w tej sprawie. Propozycja Rzecznika spotkała się z przychylnością (poparło ją 4755 przedstawicieli szkół sendlerowskich z całej Polski w petycjach kierowanych do Sejmu) i jako projekt poselski (złożony przez posłów PiS) została skierowana do dalszych prac parlamentarnych.
Rzecznik podkreśla nieocenione zasługi Sendlerowej jako obrończyni podstawowych praw dziecka. Z narażeniem życia, heroizmem, w największej konspiracji wyprowadzała dzieci z warszawskiego getta, a następnie znajdowała im schronienie w polskich rodzinach, klasztorach i domach opieki. Prowadzony przez nią rejestr uratowanych dzieci, pozwolił po zakończeniu II wojny światowej na poznanie przez ocalone dzieci własnej tożsamości i tym samym odnalezienie bliskich.
– Prezentowana postawa i wartości zasługują na najwyższe uznanie i hołd ze strony Sejmu RP. Ustanowienie 2018 roku Ireny Sendlerowej, w 10. rocznicę jej śmierci, będzie doskonałą okazją do pokazania wartości życia ludzkiego, życzliwości, bezinteresowności, a także przypomnieniem wspaniałej karty historii Polski – pisał Marek Michalak w wystąpieniu generalnym do Marszałka Sejmu
RPD jest przekonany, że Sendlerowa może być wzorem o naśladowania dla wszystkich.
– Przykład bohaterskiej działalności Ireny Sendlerowej uczy, że ludzie nie mogą pozostać bierni i milczeć, mając świadomość, że gdzieś obok nich drugiemu człowiekowi dzieje się krzywda. Pozostała przy tym prawdziwa, szczera, zupełnie obojętna na splendor i zaszczyty. Za najważniejszy zawsze uważała Order Uśmiechu przyznany przez dzieci – mówi.
Irena Stanisława Sendlerowa z domu Krzyżanowska, pseudonim okupacyjny „Jolanta”, urodziła się 15 lutego 1910 roku w Warszawie. W trakcie studiów na Uniwersytecie Warszawskim podejmowała działalność na rzecz obrony praw studentów pochodzenia żydowskiego, którzy nie byli wpuszczani do sal wykładowych. W czasie II wojny światowej jako kierowniczka referatu dziecięcego Rady Pomocy Żydom „Żegota” zorganizowała siatkę ludzi i instytucji, z którymi z niezwykłym heroizmem niosła pomoc dzieciom z getta. Nawet groźba kary śmierci za pomoc ludności żydowskiej nie była w stanie zahamować Jej działalności. W październiku 1943 roku Irena Sendlerowa została aresztowana, przesłuchiwana i torturowana w siedzibie Gestapo przy alei Szucha i więziona przez 100 dni na Pawiaku. Nie zdradziła żadnych informacji i nie wydała nikogo. W trakcie Powstania Warszawskiego działała jako sanitariuszka w jednym z powstańczych punktów sanitarnych na Mokotowie. Po wojnie pracowała m.in. w opiece społecznej i szkolnictwie medycznym. Od podstaw organizowała w zrujnowanej działaniami wojennymi Warszawie domy dziecka, ośrodki pomocy starcom, domy opieki. Zmarła 12 maja 2008 roku.
Została uhonorowana: 1965 roku – medalem Sprawiedliwy wśród Narodów Świata; 2003 roku – Orderem Orła Białego; 2007 roku – Orderem Uśmiechu. W 2007 roku przyznano Jej tytuł Honorowej Obywatelki m.st. Warszawy.
Przypomnijmy, że na wniosek Marka Michalaka 2012 został uchwalony Rokiem Janusza Korczaka. W ciągu 12 miesięcy, w Polsce i na świecie odbyło się setki wydarzeń upamiętniających życie i działalność na rzecz dzieci Starego Doktora.
Za: brpd.gov.pl
