Adam Aston

Adam Aston, (Adam Wiński) właściwie Adolf Loewinsohn (ur. 17 września 1902 w Warszawie, zm. 10 stycznia 1993 w Londynie) – aktor i piosenkarz polski żydowskiego pochodzenia. Śpiewał w języku polskim, hebrajskim i jidysz. Był jednym z najpopularniejszych artystów dwudziestolecia międzywojennego w Polsce.
Ochotnik w wojnie polsko-sowieckiej z 1920, brał też czynny udział w bitwie o Monte Cassino w 1944.

Karierę zaczynał w Chórze Warsa, następnie występował jako solista w kabaretach i rewiach Morskie Oko, Stara Banda i Hollywood. Popularność przyniosły mu sentymentalne tanga, m.in. Jesienne róże, Jest jedna jedyna, Każdemu wolno kochać, Serce matki czy To nie była miłość. Był też wykonawcą popularnej po wojnie piosenki Ach, jak przyjemnie. W sumie nagrał około 960 utworów, wziął także udział w Międzynarodowym Konkursie Śpiewaczym Polskiego Radia, zorganizowanym w 1935.
Wystąpił w kilku produkcjach filmowych dwudziestolecia międzywojennego, z których najpopularniejszymi były Dwie Joasie z 1935, gdzie wystąpił u boku Jadwigi Smosarskiej, Aleksandra Zelwerowicza i Michała Znicza, oraz Manewry miłosne, również z 1935, gdzie zagrał obok Lody Halamy, Toli Mankiewiczówny, Ludwika Sempolińskiego, Miry Zimińskiej i Aleksandra Żabczyńskiego.
W polskiej wersji językowej filmu Top Hat (Panowie w cylindrach) wykonywał piosenkę Cheek to Cheek (polski tytuł W siódmym niebie). (wikipedia)

Wybierz nagranie z menu playlisty w odtwarzaczu YouTube.

Jak trudno jest zapomnieć,
Gdy ktoś ci serce skradł,
Jak trudno jest zapomnieć,
Gdy ktoś przesłonił świat.

Tęsknota jest zawzięta,
Przez wiele dręczy dni,
Jak smutno jest pamiętać,
Jak trudno zwalczyć sny.

Śpiewał w zespole rewelersów Chór Warsa (z Tadeuszem Faliszewskim i Tadeuszem Sas-Jaworskim, 1930-1933). Pseudonim Aston (as tonu), wymyślony przez Henryka Warsa, przyjął ostatecznie jako nowe nazwisko (w 1935 roku). Występował jako solista w warszawskich kabaretach i teatrach ogródkowych (Morskie Oko, Stara Banda, Hollywood). Nagrał około tysiąca utworów.

Wystąpił w filmach: Manewry miłosne (Jak trudno jest zapomnieć, muz. Henryk Wars, sł. Jerzy Jurandot, 1935), Bezimienni bohaterowie, Puszcza, Szyb L-23, Dwie Joasie, Ordynat Michorowski.

W czasie wojny występował we Lwowie w orkiestrze Henryka Warsa (1940-1941), zespole Feliksa Konarskiego Ref-Rena, w Teatrze Wojskowym II Korpusu w Iranie, Iraku, Palestynie, Egipcie i we Włoszech. Nagrał w Mediolanie Czerwone maki na Monte Cassino (1946).

Po wojnie pozostał na emigracji, mieszkał w Johannesburgu, był dyrektorem fabryki papieru. W 1960 roku przeniósł się do Londynu, grał w teatrze polonijnym, występował z własnymi recitalami.

Zapraszam serdecznie do posłuchania: Piosenki Międzywojenne: