W Unii Europejskiej wskaźnik bierności zawodowej wyniósł w 2016 r. 27,1 proc. Z roku na rok powoli, ale systematycznie się zmniejsza. Jeszcze w 2010 r. wynosił on 29 proc. Wpływają na to głównie czynniki natury demograficznej. Wśród krajów należących do Unii Europejskiej najwyższy poziom bierności zawodowej notowany jest we Włoszech (35,1 proc. w 2016 r.), w Rumunii i w Chorwacji (po 34,4 proc.) oraz Belgii (32,4 proc.).
W Europie wskaźnik ten jest wyższy niż we Włoszech – i wynosi 35,5 proc. – w Macedonii, a więc w kraju nienależącym do UE. Rekordowy poziom wśród nieodległych od Unii krajów notuje zaś Turcja (43,1 proc.).
https://www.youtube.com/watch?v=D171FBz9oMc
Na przeciwległym biegunie krajów unijnych lokuje się Szwecja ze wskaźnikiem bierności zawodowej na poziomie 17,9 proc., a następnie Dania – 20 proc. (gdzie rząd dokładam wielu starań, by aktywizować zawodowo niepracujących) oraz w Holandii – 20,3 proc. Europejskim pozytywnym rekordzistą jest Islandia, gdzie wskaźnik bierności wynosi zaledwie 10,0 proc.
Eurostat w swojej ocenie wyników statystycznych zwraca uwagę na zależność poziomu bierności zawodowej od wykształcenia. Wśród Europejczyków z wykształceniem wyższym wskaźnik bierności wynosi zaledwie 12 proc., wśród słabo wykształconych sięga aż 47 proc.
We wszystkich krajach należących do UE wskaźnik bierności jest także wyższy w przypadku kobiet niż mężczyzn. Dostrzec jednak można, że im bardziej na północ, tym różnice są mniejsze. We Włoszech wskaźnik bierności w przypadku mężczyzn wyniósł w 2016 r. 25,2 proc., a w przypadku kobiet aż 44,8 proc. W Szwecji zaś – odpowiednio – 16,1 i 19,8 proc.
https://www.youtube.com/watch?v=RMZHCaBAiHk
W Polsce wskaźnik zawodowej bierności jest wyższy niż w UE. W 2016 r. wyniósł 31,2 proc. (w porównaniu z 34,7 proc. w roku 2010), co można interpretować zarówno pesymistycznie, jak i optymistycznie. Różnica ta oznacza, że z jednej strony mamy relatywnie więcej osób biernych zawodowo (nie mogą, albo nie chcą pracować), z drugiej jednak strony większe są wciąż u nas niż w UE zasoby potencjalnie wolnych rąk do pracy, których brak jest obecnie, jak wiadomo, ogólnoeuropejskim zmartwieniem. W przypadku mężczyzn wskaźnik bierności wynosi w Polsce 24,3 proc., a w przypadku kobiet 38 proc.
W przypadku Polski znacznie częściej od wskaźnika bierności statystycy posługują się odwrotną miarą – wskaźnikiem aktywności zawodowej. Metodologia statystyczna nie jest do końca tożsama. Eurostat ocenia poziom bierności/aktywności w grupie wieku od lat 15 do lat 64. GUS tradycyjnie, w Badaniu Aktywności Ekonomicznej Ludności (BAEL), stosuje miarę 15+, czyli obejmuje oceną także starsze wiekiem roczniki. Stąd też trochę odmienne, choć podobne wyniki. Z BAEL-u wynika, że do roku 2014 wskaźnik aktywności zawodowej systematycznie rósł w naszym kraju, a od tego czasu nastąpiła jego stabilizacja. Współczynnik bierności odwrotnie – spadał, a od dwóch lat kształtuje się stabilnie.
W liczbach bezwzględnych z ostatniego pomiaru BAEL wynika, że w 2016 r. mieliśmy w Polsce w grupie wiekowej 15+ przeciętnie 13,4 mln osób biernych zawodowo, o ok. 400 tys. mniej niż przeciętnie w 2010 r. Spadek ten jest konsekwencją zarówno poprawy sytuacji na rynku pracy, jak również zmian demograficznych.
Za: Krzysztof Bień, obserwatorfinansowy.pl
https://www.youtube.com/watch?v=wnPXHD4_90Y&t=9s
