OBECNIE NA PÓŁWYSPIE ARABSKIM ŻYJE I PRAKTYKUJE SWOJĄ WIARĘ SETKI TYSIĘCY CHRZEŚCIJAN. WIELU Z MILIONÓW ROBOTNIKÓW POCHODZĄCYCH Z UBOGICH KRAJÓW W AZJI I AFRYCE PRACUJĄCYCH NA TYM OBSZARZE TO CHRZEŚCIJANIE.
Większość wyznawców Chrystusa modli się w grupach i unika zagranicznych kościołów, które istnieją dzięki pozwoleniom ze strony rządów niektórych państw. Władze pozwalają na istnienie świątyni chrześcijańskiej pod warunkiem, że nie prowadzi się w niej działalności ewangelizacyjnej muzułmanów. Każdy z krajów znajdujących się na Półwyspie Arabskim ma swoje restrykcje w kwestii chrześcijaństwa.
Arabia Saudyjska i Jemen to kraje posiadające najsurowsze restrykcje wobec chrześcijan. Żaden kościół nie może zaistnieć, a posiadanie Pisma Świętego jest przestępstwem.
Rząd Kataru pozwala na istnienie kilku kościołów, ale w tym kraju istnieją surowe restrykcje w kwestii importu i posiadania Biblii.
W Kuwejcie, Bahrajnie, Omanie i Zjednoczonych Emiratach Arabskich chrześcijanie cieszą się większą wolnością niż w Arabii Saudyjskiej, ale w tych krajach również obowiązują liczne restrykcje prawne wymierzone w wyznawców Chrystusa.
Pomimo ostrego prześladowania i presji ze strony rządu i społeczności islamskiej liczba muzułmanów nawracających się na chrześcijaństwo stale rośnie.
https://www.youtube.com/watch?v=X-AXbYtdc-E
Jemen: Obecnie w tym kraju trwa wojna domowa, a Państwo Islamskie i Al -Kaida uzyskały znaczne poparcie wśród ludności cywilnej. Chrześcijanie w Jemenie byli wielokrotnie zabijani i porywani przez muzułmanów. Najgłośniejszym przypadkiem mordu chrześcijan w tym kraju był atak islamistów na chrześcijański dom pomocy osobom starszym, w którym zginęło 16 osób, w tym 4 zakonnice. W Jemenie istnieje społeczeństwo plemienne, a porzucenie islamu jest postrzegane jako zdrada kraju, za którą grozi kara śmierci. Jednak mimo tego wielu muzułmanów nawraca się na chrześcijaństwo.
Arabia Saudyjska: Powszechnie uważa się, że wszyscy Saudyjczycy to muzułmanie. W tym kraju panuje prawo Szariatu. W Arabii Saudyjskiej nie ma ani jednego kościoła, a chrześcijańskie nabożeństwa odbywają się w sekrecie. Muzułmanie, którzy nawrócili się na chrześcijaństwo w tym kraju ukrywają swoją wiarę. W 2016 roku władze odkryły kilkanaście osób, które przyjęły chrzest. Tych chrześcijan zmuszono do opuszczenia kraju. W Arabii Saudyjskiej porzucenie islamu jest karane śmiercią. Mimo to rośnie liczba Saudyjczyków, którzy nawracają się na chrześcijaństwo.
Katar: Zgodnie z surowym wahabickim islamem, który panuje w tym kraju, nawracanie się na inną religię oznacza apostazję, która jest karana śmiercią. Chrześcijanie, którzy porzucili islam w Katarze są w wielkim niebezpieczeństwie jeśli zostaną nakryci na praktykowaniu swojej religii. Noszenie chrześcijańskich symboli, jak na przykład krzyżyka na szyi i prowadzenie ewangelizacji jest zakazane. Około 80% populacji Kataru to imigranci, pochodzący z ubogich krajów. Chociaż chrześcijanie, którzy przybyli do tego kraju z zagranicy, mają niewielkie prawo do wyznawania swojej wiary, to w przypadku ewangelizacji muzułmanów mogą być aresztowani i przymusowo deportowani.
Kuwejt: Wobec niemuzułmanów w Kuwejcie narasta wrogość. Islamskie prawo narzuca szeroką rangę zasad w kwestii życia osobistego, rodzinnego i społecznego. Chrześcijanie w tym kraju, którzy porzucili islam są postrzegani jako obywatele drugiej kategorii, osoby obce i niewierni, a także nie posiadają wielu praw politycznych. Chrześcijańscy imigranci bardzo długo zabiegają o otrzymanie licencji i rejestracji miejsca do sprawowania kultu religijnego.
Zjednoczone Emiraty Arabskie: Chrześcijanie w Zjednoczonych Emiratach Arabskich to albo cudzoziemcy, albo osoby, które porzuciły islam i nawróciły się na chrześcijaństwo. Ci drudzy doświadczają największej presji ze strony swoich rodzin, społeczności i przedstawicieli władz. Ekonomia w tym kraju jest stabilna, jednak wolność polityczna i religijna jest bardzo ograniczona. Wszyscy obywatele Zjednoczonych Emiratów Arabskich są określani jako muzułmanie. Obowiązujące prawo nie uznaje nawrócenia z islamu na chrześcijaństwo. Za to grozi kara śmierci.
Bahrajn: Ten mały kraj, w którym muzułmanie w większości należą do Szyitów, jest bardzo tolerancyjny wobec mniejszości wyznaniowych, a jego konstytucja zapewnia wolność wyznania. W tym państwie żyje i pracuje ogromna liczba chrześcijan, którzy mogą prywatnie praktykować swoją wiarę. Jednak nawracanie muzułmanów na chrześcijaństwo jest nielegalne. Chrześcijanie, którzy porzucili islam w Bahrajnie doświadczają presji ze strony członków rodziny, społeczności i przedstawicieli władz. Wielu polityków pochodzących z Arabii Saudyjskiej wywiera wpływ na rząd tego kraju.
Oman: Większość obywateli tego kraju to wyznawcy najbardziej umiarkowanej formy islamu: Ibadytyzmu. Konstytucja Omanu zapewnia wolność wyznania, a nawrócenie się z islamu na inną religię nie jest przestępstwem. Jednak ta zasada nie jest respektowana przez prawo, które zakłada, że wszyscy obywatele Omanu to muzułmanie. Społeczeństwo odrzuca tych, którzy porzucają islam, a obywatele tego kraju, którzy nawrócili się na chrześcijaństwo są dyskryminowani w kwestii prawa, a także mogą utracić dom, pracę a nawet rodzinę. Chrześcijanie pochodzący z zagranicy mogą prywatnie praktykować swoją wiarę, ale ilość miejsc, w których mogą przebywać jest ograniczona. Spotkania pomiędzy chrześcijanami są monitorowane.
Tłumaczenie: Marcin Rak, http://pkwp.org
Źródło: https://www.worldwatchmonitor.org/2017/02/4926108/
